خانم حیدری زاده

در طول چالش «۳۰ روز مهربانی آگاهانه» تلاش کردم مهربانی را فقط در حد یک رفتار ساده و روزمره نگه ندارم و آن را به فعالیت‌هایی تبدیل کنم که بتواند برای کودکان و جامعه اطرافم اثر ماندگارتری داشته همین موضوع باعث شد ایده راه‌اندازی کتابخانه برای روستای خودم را جدی‌تر دنبال کنم. یکی از دوستانم در طراحی بازی‌های مناسب کودکان همراهی کرد و دوست دیگری در نوشتن متن درخواست کتاب به مؤسسات کمک کرد. همچنین با افرادی مواجه شدم که برای همکاری اعلام آمادگی کردند. یکی دیگر از اقداماتی که انجام دادم، دعوت از یک مشاور برای برگزاری جلسه‌ای با مادران بود همچنین یک کارگاه مهارت‌های زندگی برای کودکان برگزار کردم و تلاش کردم در کنار آموزش، فضایی برای بازی، تعامل و یادگیری ایجاد کنم.یکی از تجربه‌های جالب دیگر برای من، گوش دادن به صحبت‌های کودکان مکتب‌خانه بود. این کار باعث شد بهتر متوجه نیازها و مشکلات آن‌ها شوم و بفهمم گاهی تنها چیزی که یک کودک نیاز دارد این است که کسی با حوصله به حرف‌هایش گوش دهد و او را جدی بگیرد. مجموع، این تجربه‌ها به من نشان دادند که مهربانی می‌تواند شکل‌های مختلفی داشته باشد؛ از خواندن یک کتاب برای کودک گرفته تا ایجاد یک کتابخانه، آموزش مادران، برگزاری کارگاه و ایجاد فرصت برای رشد و یادگیری. مهم این است که بتوانیم نیاز واقعی اطرافیانمان را ببینیم و متناسب با توانایی خود برای آن قدمی برداریم.